Tanja ; the parttime mom of 3 kids

Heeee lieve lezers,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste reisverslag heb geschreven. Tijd voor een nieuwe dus! 

Inmiddels ben ik al 6 weken de au pair (luxe woord voor nanny) van Sonne & Wesley. Ze hebben 3 kinderen: Charlotte (7 maanden), Byron (20 maanden) en Isabella (5 jaar). Ik woon bij opa en oma op 5 min. rijden vandaan. En ja, ik heb een auto van de "zaak". Wat een vrijheid geeft dat! Ik werk van maandag t/m donderdag en vrijdagmorgen, een parttime mama dus. Als ik vrij heb, heb ik ook echt vrij! Heerlijk! Opa en oma (Dennis en Gusta) zijn 14 jaar geleden met hun kinderen Tanya en Sonne geëmigreerd vanuit Zuid-Afrika naar Australie. Wat grappig is, als ik het Engelse woord niet weet dan zeg ik het Nederlands woord en dan weten ze meestal wat ik bedoel. Zuid-Afrikaans lijkt namelijk erg veel op Nederlands. 
Verder is het ontzettend warme familie! Ik werd zo hartelijk ontvangen en wordt echt behandeld als een familielid. Ze zorgen voor me en laten me vrij tegelijkertijd! Ik wordt bij alle activiteiten die Dennis en Gusta gaan doen of Sonne en Wesley betrokken. Erg prettig dus:) 
Sinds een paar weken heb ik via Facebook enkele andere meiden leren kennen die ook au pair zijn aan de coast. Ja jullie horen het goed, ik heb voor vrienden gezocht! Haha 
Dat zou je in NL toch niet snel op deze manier doen. Maar soms moet je iets om wat contact te krijgen. Af en toe spreken we af om wat te drinken. Ook Ik heb een abonnement op de sportschool afgesloten! 
Het is ontzettend leuk om in het gezin van Sonne en Wesley te werken! Isabella gaat al naar school, Byron gaat 3 dagen in de week naar de dagopvang en Charlotte is lekker thuis. Sonne werkt voornamelijk vanuit thuis, dus ze is bijna altijd thuis samen met mij. Best wel luxe dus! Ik ben er achter gekomen dat het moeder zijn wel een hele hoop van je vraagt. Je moet alles tegelijk kunnen! Iets simpels als boodschappen doen wordt al een stuk lastiger met een 7 maanden oude baby. Helemaal als Charlotte midden in de winkel begint te huilen. Gelukkig ben ik nu wel beter voorbereid als de eerste week en heb ik een fles, speen en eten in mijn handtas om het huilen snel te kunnen stoppen! Iedereen : ooo wat heb je een schattige baby! Eerst legde ik nog heel het verhaal uit dat ik niet de moeder ben maar de nanny. Momenteel zeg ik gewoon ja en amen en ga ik verder haha.

Nu je op een plek zit heb je ook veel tijd om na te denken. Waar ik wel zeker van ben geworden is dat ik wil werken als verpleegkundige! Voordat ik naar Australië vertrok was ik hier namelijk nog niet van overtuigd. Maar verder, wat wil ik doen als ik terug in NL ben? Wil ik überhaupt nu al terug naar NL? Wat als ik nu geen baan krijg in NL? Veel vragen die me de laatste weken bezig hebben gehouden.. 
Ik heb daarom de beslissing genomen om me te gaan registreren als verpleegkundige in Australië. Dit klinkt echter makkelijker dan het is!  Het grapje kost VEEL geld en is ontzettend veel papierwerk. Via Facebook heb ik een Nederlands verpleegkundige ontmoet die in Australie werkt als verpleegkundige voor al een lange tijd. Zij had aangeboden mij te helpen! Afgelopen vrijdag hebben we afgesproken en uren gekletst! Voor ik dit traject in ga moet ik zeker weten dat ik dit wil! Ook moet ik een IELTS test (officiële Engelse test) doen, met luisteren en schrijven. Pittig dus! Dit hele weekend heb ik nog een extra nagedacht of ik dit wel wil maar JA, IK WIL DIT! ik wil in een typisch klein Australisch ziekenhuis werken waar mensen komen met slangenbeten of spinnenbeten, ik wil beter worden in het spreken van Engels, ik wil ervaring opdoen! Dit gaat wel betekenen dat ik druk mijn best moet gaan doen om veel dingen te gaan verzamelen, bepaald niveau Engels moet gaan oefenen & veel geld moet investeren. Soms moet je eenmaal investeren in je eigen toekomst! Ook blijf ik dus voor langere tijd in Australie dan één jaar. Trouwens wees niet getreurd: ik kom sowieso in december naar huis om jullie allemaal weer te zien, bij te kletsen en te knuffelen! Looking forward to it! Op een gegeven moment is alleen Skype namelijk niet meer voldoende.. 
Mijn plan is in januari weer terug te gaan naar Australië met mijn 2e jaarvisum. De vraag is of dan mijn registratie al rond is of niet. Zo ver kunnen we niet vooruit kijken. 

Heel veel lieve groetjes, 

Tanja