Tanja the farmer in Goulburn

Even voor diegene die het gemist hebben: ik ben al 5 maanden op reis. Time flies, niet normaal! Zoals jullie weten ben ik het ultieme Australische leven gaan ervaren in Goulburn (een dorp tussen Sydney en Canberra).

Na een treinrit van 2,5 uur kwamen we aan in Goulburn. We werden al opgewacht en hartelijk ontvangen door Donna. Manuel hebben we later ontmoet! Ze zijn sinds een jaar samen en Donna woont sinds 8 maanden op de boerderij. Zij heeft een fulltime baan in het dorp. De eerste indruk was goed, erg vriendelijke mensen! Ze wonen maar liefst 20 km uit het dorp vandaan, op een enorm stuk land met een klein schattig huisje en enorm veel dieren. Ze hebben 30 paarden, 20 koeien, 3 kippen, 2 katten en 2 honden. Ook vliegen er papegaaien rond in allerlei kleuren in de hoeveelheid duiven die er bij ons thuis zijn en springen er kangaroo's rond. Genoeg moois om je mee bezig te houden dus, maar wij richten ons vooral op de paarden. Wij hebben ons eigen onderkomen, een oude caravan van binnen alles in het blauw. Prima vertoeven, helemaal nadat ons assortiment is uitgebreid met hot water bottles ! Haha  

De bedoeling is dat we hier een paar uurtjes per dag werken voor accommodatie en eten en daarbovenop krijgen wij een klein salaris van $100,- p week. Niet om rijk van te worden, maar daar was deze keuze ook niet voor bedoeld. De afgelopen maand heb ik mezelf dus omgetoverd tot boerin van de paarden en 50hectare grond! Het grootste gedeelte van de paarden loopt gewoon lekker gras te grazen en dat is het. Ze zijn zwanger of hebben net een veulen gehad. Dan heeft Manuel natuurlijk ook een stallion (hengst) om de merries te bezwangeren. Even bij de weg: de kosten van de "service" van een hengst variëren tussen de $2.000 - $1.000.000!! Ligt aan de bloedlijnen, of ze al veel races gewonnen hebben etc. Ook hebben we een kleine mannelijke pony om de merries hitsig te maken, dat moet er vast heel grappig uitzien aangezien de pony de helft is van die grote paarden. Helaas is het nu niet het seizoen en gaan we dat niet meemaken. Daarnaast heeft hij een aantal paarden in training voor het racen of in training om ze zadelmak te maken. Dit doen ze al als ze net 1 jaar oud zijn. Racepaarden racen namelijk al bij 2 jaar. Het zijn ongeveer 10 paarden waar we ons iedere dag mee bezig houden. We staan iedere dag rond half 8 op, geven de paarden te eten en drinken en mesten de stallen binnen en buiten uit. En inderdaad, je krijgt er spierballen van! Als ze klaar zijn met eten gaan ze lekker buiten spelen tenminste als het niet regent.

De laatste weken waren de jaarlingen gescheiden van hun moeder om ze zadelmak te maken. Aan ons de taak om ze te vertroetelen en aan de mens te laten wennen. Een van de veulens was het daar blijkbaar niet zo mee eens en gaf Floor een flinke trap. Vanaf dat moment dus weer extra voorzichtig, maar over het algemeen zijn ze erg lief voor je en willen ze graag voor je werken. Bijna iedere dag longeren we ze, om ze te leren luisteren en te wennen. En de een gaat makkelijker dan de ander, sommige proberen te vluchten en willen over het hek springen, anderen lopen meteen braaf een rondje en gaan zelfs galopperen. Gelukkig is er ook een trainer aanwezig die af en toe komt om zijn leven te riskeren. Hij weet er wel raad mee!! Hij zorgt ervoor dat ze uiteindelijk bereden kunnen worden en klaar zijn voor het racen. Van hem, en doordat we iedere dag met de paarden bezig zijn, hebben we dan ook veel geleerd. Rond 12uur zijn we dan echt wel klaar met de taken en aan het einde werd het zelfs eerder en wat moet je dan de rest van de dag? Ik heb het hardlopen weer opgepakt. Even op en neer naar de weg was 2km!! Dit deed ik dan enkele keren, de hond was mijn trouwe metgezel. Wanneer mogelijk gingen we een koffie halen in het centrum om even op internet te kunnen. Oja, en als je wilt bellen thuis moet je buiten staan bij de achterdeur. Rond een uur of 5 is het dan weer tijd om er een aantal naar binnen te brengen en ze eten te geven. Aangezien het herfst is en we richting winter gaan, wordt het al vroeg donker. In de avond eten we gezellig samen en kijken we een film, ik denk dat we zo'n beetje alle paardenfilms nu wel gezien hebben. Laatste activiteit van de dag: een lekkere warme kruik maken :) 

Ik heb mede voor de paardenfarm gekozen zodat ik zelf ook weer kan rijden! Aangezien het een paardenfarm is met racepaarden was die kans erg klein. Ze hebben een paard, Lucky, die "normaal" bereden kan worden. Ik was een beetje nerveus de eerste keer,cmaar het wende ontzettend snel. Het is alsof je na 8 jaar weer eens gaat fietsen. Echte buiten ritten konden we helaas niet maken omdat we dus maar een paard tot onze beschikking hadden. Maar ik heb me prima vermaakt met de paarden, je leert ze allemaal goed kennen. Leo was toch wel mijn favoriet, die was af en toe zo slim om met zijn hoofd door een hek te gaan om bij eten te kunnen, om dan vervolgens niet meer te weten hoe hij eruit moet. Hij kan daar soms wel uren staan te wachten tot hij hulp krijgt. Hij heeft ook al meerdere dekens vervormd tot sjaal of gewoon gesloopt en ik vraag me soms echt af hoe hij dat voor elkaar krijgt. Elke ochtend was het weer een verrassing hoe we hem aantroffen! Floor zou sowieso maar 4 weken op de farm blijven en ik zou nog 3 weken blijven. Het begint echter echt winter te worden, elke middag ben ik vrij en kan ik dus vrij weinig doen & Donna en Manuel hebben veel ruzie. Normaal kan ik me dan terugtrekken met Floor, dan zou ik alleen zijn. Daarom heb ik afgelopen zaterdag besloten naar Cairns te vliegen. Ik heb afscheid genomen van Floor op het vliegveld, zij gaat naar Perth voor een week en daarna naar Cairns. Voor mij gaat het avontuur dus alleen verder. Ontzettend spannend maar ik heb er ook onwijs veel zin in! 

Trouwens nog een leuke mededeling: de dag voor Goede vrijdag hadden we boodschappen gedaan en o.a. garnalen en vis gekocht. Bij thuiskomst bleken we alleen de vis in de winkel achtergelaten te hebben. Ach, dan rij je toch "even" terug in totaal 50 km haha. Kan je in NL echt niet voorstellen, hier is de supermarket "just down the road". 

Maar dat even terzijde. Ik ben dus donderdagavond aangekomen in het tropische Cairns in Queensland. Poeh, zweetweer hier en pluisalarm catogorie 10!! Wat een verschil, in de morgen hebben we nog ijs van de ruit gekrapt. Het alleen zijn viel vies tegen de eerste avond/dag! Ojee, wat voelde ik me alleen. Ik ben dan ook de afgelopen 5 maanden continu met Floor geweest. Na even gesproken te hebben met het thuisfront, kon ik er weer tegenaan! 

De bodem van de oceaan heb ik nu van dichtbij bekeken vandaag tijdens het duiken in de Great Barrier Reef.Prachtig!!! De bodem van mijn spaarpot is ook al een beetje in zicht. Ik ben dus druk bezig tussendoor een baantje te vinden in de zorg. Zodat ik tijdens het reizen van de oostkust tussendoor kan werken om weer even te sparen. Morgen vertrek ik voor 2 dagen naar Daintree forest, het oudste regenwoud ter wereld, ook om o.a. krokodillen te spotten. Onderhand heb ik pijn in mijn vingers van het typen , tijd om te stoppen! 

Heel veel lieve groetjes, 

Tanja